Συνεργάτης Ιατρικού Κέντρου Ψυχικού

Μέλος του Ελληνικού Ιδρύματος Οστεοπόρωσης

Μέλος της Ενδοκρινολογικής Εταιρείας

Twentyfour_seven

Διεύθυνση Ιατρείου'
Πλάτωνος 9 & Χαιμαντά, Χαλάνδρι

Τηλ.: 210 6817282 Κιν.: 6974302461

Καλώς ορίσατε στη σελίδα της Δρ. Βασιλείου Γεωργίας, ενδοκρινολόγου και διαβητολόγου.

Medium_square_zetta_2

Στο drvassiliou.gr φιλοδοξώ να παρέχω όλες τις χρήσιμες πληροφορίες για την ειδικότητα του ενδοκρινολόγου, ώστε να γνωρίζει ο επισκέπτης πότε πρέπει να επισκεφτεί έναν ενδοκρινολόγο και τι μπορεί να του παρέχει εκείνος. Καλή περιήγηση!

Διαβάστε για το βιογραφικό μου Signature

Επιλέξτε την υπηρεσία που σας απασχολεί

  • Παχυσαρκία
    Η επίπτωσή της αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς ακόμα και στην παιδική και εφηβική ηλικία, με αποτέλεσμα το 25% των παχύσαρκων παιδιών προσχολικής ηλικίας να παραμένουν παχύσαρκα και στην ενήλικη ζωή.   ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ   ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ   ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΙ (αυξημένη πρόσληψη τροφής υψηλής θερμιδικής αξίας, μειωμένη σωματική δραστηριότητα). ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ   (παχυσαρκία γονέων). ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΑΙΤΙΑ  (π.χ. σύνδρομο Prader- Willi σε παιδιά), που όμως είναι σπάνια. ΟΡΜΟΝΙΚΑ  (υποθυρεοειδισμός, διαταραχές επινεφριδίων – ωοθηκών- υποθαλάμου/υπόφυσης). ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΟΣ  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ  (περιβαλλοντικοί και διατροφικοί παράγοντες κατά τη διάρκεια κριτικών περιόδων ανάπτυξης, που μπορεί να έχουν μόνιμη επίδραση στην προδιάθεση του ατόμου για παχυ σαρκία).   ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ   ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΟ  ΣΥΝΔΡΟΜΟ   (πρόκειται για μεταβολική διαταραχή που συνδυάζει διάφορα χαρακτηριστικά, και αποτελεί βασι... Διαβάστε περισσότερα
  • Οστεοπόρωση
    ΟΣΤΕΟΠΕΝΙΑ-ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ   Είναι το συχνότερο μεταβολικό νόσημα των οστών, που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική μάζα και διαταραχές της μικροαρχιτεκτονικής του οστού, με αποτέλεσμα τη μείωση της οστικής αντοχής και τον αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων.                          ΠΡΟΛΗΨΗ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ    Είναι αναγκαίος ο προληπτικός έλεγχος και πώς γίνεται; Ποιοι είναι οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισής της; Yπάρχουν κάποια φαρμακευτικά σκευάσματα που επηρεάζουν την οστική μάζα και άρα επιταχύνουν ή προκαλούν την εμφάνιση της οστεοπόρωσης; Γνωρίζουμε  συγκεκριμένες παθήσεις που μπορούν να προκαλέσουν οστεοπόρωση; Ποιος είναι ο ρόλος της  άσκησης στην οστεοπόρωση, είτε πριν είτε μετά την εμφάνισή της; Έχει σημασία το σωματικό μας βάρος ως παράγοντας κινδύνου για την εμφάνισή της; Aσβέστιο και βιταμίνη D. Δύο σημαντικ... Διαβάστε περισσότερα
  • Σακχαρώδης διαβήτης
      Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μεταβολική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) και διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης, είτε ως αποτέλεσμα ελαττωμένης έκκρισης ινσουλίνης είτε λόγω ελάττωσης της ευαισθησίας των κυττάρων του σώματος στην ινσουλίνη. Οι κύριοι τύποι σακχαρώδη διαβήτη είναι ο διαβήτης τύπου 1, ο διαβήτης τύπου 2 και ο διαβήτης της κύησης. Ο σακχαρώδης διαβήτης έχει χρόνια πορεία και μπορεί να προκαλέσει μια σειρά σοβαρών επιπλοκών όπως καρδιαγγειακή νόσο, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, βλάβες του αμφιβληστροειδούς, βλάβες των νεύρων, στυτική δυσλειτουργία κ.ά. Πρωτεύοντα ρόλο στη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη παίζει η χορήγηση αντιδιαβητικών δισκίων ή ινσουλίνης. Ακολουθεί η ανάλυση του σακχαρώδη διαβήτη, οι επιπλοκές του και η αντιμετώπισή του.   ΠΑΓΚΡΕΑΣ – ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ   ΚΥΤΤΑΡΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤ... Διαβάστε περισσότερα
  • Υπογλυκαιμίες
    Η διάγνωση και η αντιμετώπιση της υπογλυκαιμίας στo πλαίσιo της επείγουσας εξωνοσοκομειακής ιατρικής οφείλει να προβληματίζει, καθώς οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, όντας η πιο ευαίσθητη ομάδα ασθενών, αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς. Από την άλλη μεριά, ασθενείς φαινομενικά υγιείς δύναται να παρουσιάζονται με συμπτώματα υπογλυκαιμίας και δεν πρέπει να διαλάθουν της προσοχής μας. Ως υπογλυκαιμία ορίζουμε τις κλινικές εκδηλώσεις που οφείλονται σε μείωση της τιμής σακχάρου αίματος κάτω του φυσιολογικού, κάτω από 50 mg/dl ή 60 mg/dl, κατά άλλους συγγραφείς. Ο συνδυασμός των τιμών αυτών ακολουθούμενων από συμπτώματα συμβατά με υπογλυκαιμία και η άρση των συμπτωμάτων κατά την άνοδο του σακχάρου αποτελούν την τριάδα του Whipple, απαραίτητη συνθήκη για τη διάγνωση της υπογλυκαιμίας. Για να γίνει αντιληπτή η έκταση του φαινόμενου στην ομάδα των διαβητικών, φτάνει να αναφερθεί ότι τουλάχιστον 20% των ασθενών υπό αγωγή με ινσουλίνη ή αντιδιαβητικά δισκία θα παρουσιάσουν υπ... Διαβάστε περισσότερα
  • Επιπτώσεις της κορτιζόνης
       Χωρίς κορτιζόνη δεν θα ζούσαμε. Άλλωστε, η κορτιζόνη, που όταν παράγεται από τον ίδιο τον οργα­νισμό λέγεται κορτιζόλη, είναι μια ορμόνη η οποία, μεταξύ άλλων, συμβάλλει στη ρύθμιση του μεταβολισμού και στην καταπολέμηση φλεγμονών.   Οι εντυπωσιακές της ιδιότητες την οδήγησαν στο εργαστήριο, όπου οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν κορτιζόνη συνθετικά. Έτσι, τη βρίσκουμε στα φαρμακεία σε πολλές μορφές, από χάπι και ένεση μέχρι κολλύριο και αλοιφή. Η χρήση της είναι ευρεία, αφού χορηγείται για ποικίλες ασθένειες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, τα εκζέματα, το άσθμα ή η ελκώδης κολίτιδα, και τα αποτελέσματά της είναι θαυματουργά.    Ένα τόσο ισχυρό φάρμακο, όμως, δεν θα μπορούσε να είναι αθώο. Η κορτιζόνη, λοιπόν, συχνά κατηγορείται για σημαντικές παρενέργειες, ακόμη και για πρόκληση ασθενειών. Τι ισχύει, επομένως; Είναι η κορτιζόνη ένα θαυματουργό φάρμακο ή πρόκειται για... δηλητήριο;  Ο γιατρός μού είπε ότι χρειάζεται να πάρω ... Διαβάστε περισσότερα
  • Αρτηριακή υπέρταση
    Η αρτηριακή υπέρταση ορίζεται ως η αύξηση της αρτηριακής πίεσης (συστολικής ή/και διαστολικής) σε επίπεδα μεγαλύτερα από τα φυσιολογικά. Τα φυσιολογικά όρια της αρτηριακής πίεσης κυμαίνονται σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας σε λιγότερο από 130mmHg (χιλιοστά στήλης υδραργύρου) για την συστολική πίεση (η μεγάλη πίεση όπως συνηθίζεται να αποκαλείται) και λιγότερο από 85mmHg για την διαστολική πίεση (η πίεση της καρδιάς ή μικρή πίεση). Επίσης υπάρχει η υψηλή φυσιολογική συστολική πίεση που κυμαίνεται σε τιμές μεταξύ 130-139mmHg και η υψηλή φυσιολογική διαστολική πίεση που κυμαίνεται μεταξύ 85-89mmHg. Τα άτομα που οι πιέσεις τους κυμαίνονται μεταξύ των υψηλών φυσιολογικών τιμών βρίσκονται στην φάση της προϋπέρτασης και έχουν μεγάλη πιθανότητα να εμφανίσουν υπέρταση στο μέλλον.   Διαβάστε περισσότερα
  • Στυτική δυσλειτουργία
    Η ψυχογενής στυτική δυσλειτουργία, δηλαδή η στυτική δυσλειτουργία που οφείλεται σε αμιγώς ψυχολογικά αίτια, απασχολεί ως πρόβλημα σημαντικό ποσοστό του αντρικού πληθυσμού όλων των ηλικιών, των κοινωνικοοικονομικών ομάδων, των μορφωτικών επιπέδων κλπ. Σε πολλές περιπτώσεις το πρόβλημα αντιμετωπίζεται περιστασιακά και παρέρχεται, ενώ σε άλλες περιπτώσεις ταλαιπωρεί τον άντρα για αρκετό χρονικό διάστημα και καθίσταται χρόνιο.  Το βέβαιο πάντως είναι ότι η στυτική δυσλειτουργία βιώνεται από τον ίδιο τον άντρα και πιθανώς και από τη σύντροφό του ως μια κατάσταση ματαιωτική και ταπεινωτική και σίγουρα δύσκολη στο χειρισμό, νοητικό και συναισθηματικό.  Το γεγονός αυτό οφείλεται στην υψηλή «επένδυση» της αντρικής αυτοεικόνας και αυτοεκτίμησης στο αντρικό γεννητικό όργανο, το φαλλό, και τη λειτουργία της στύσης ως σύμβολο της αντρικής δύναμης και επάρκειας. Η παραμικρή «δυσκολία» στη στυτική λειτουργία, ... Διαβάστε περισσότερα
  • Ενδοκρινική Υπέρταση
    Υπάρχει ένα ποσοστό ασθενών με δευτεροπαθή αίτια αρτηριακής υπέρτασης, εκ των οποίων κάποια οφείλονται σε ενδοκρινή νοσήματα.    Μερικά από αυτά είναι:   Αδενώματα επινεφριδίων που εκκρίνουν αλδοστερόνη Σύνδρομο  Cushing Συγγενής υπερπλασία επινεφριδίων Καρκίνος επινεφριδίων Φαιοχρωμοκύττωμα Παθήσεις θυρεοειδούς (υπερ/υποθυρεοειδισμός) Υπερπαραθυρεοειδισμός Μεγαλακρία (αδένωμα υπόφυσης που εκκρίνει αυξητική ορμόνη)  Φάρμακα (γλυκοκορτικοειδή)   Όταν λοιπόν υπάρχουν συμπτώματα ενδοκρινοπάθειας, ή αρτηριακή υπέρταση που επιμένει παρά τη φαρμακευτική αγωγή, ή οικογενειακό ιστορικό ενδοκρινοπάθειας, τότε θα πρέπει να γίνει διερεύνηση για να διαπιστωθεί το ενδοκρινικό νόσημα που την προκαλεί και να ακολουθήσει η κατάλληλη θεραπευτική παρέμβαση. Διαβάστε περισσότερα
  • Παθήσεις Θυρεοειδούς
    ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ   Είναι ένας αδένας  ( σε σχήμα πεταλούδας ) που βρίσκεται στην πρόσθια –κάτω επιφάνεια του τραχήλου , αποτελείται από δύο λοβούς ύψους 5-6 εκατοστών που ενώνονται στον ισθμό , στο ύψος του 2ου - 4ου τραχειακού δακτυλίου. Ζυγίζει γύρω στα 10-25 gr στους ενήλικες, είναι βαρύτερος στις γυναίκες και διογκώνεται στη διάρκεια της εμμηνορρυσίας και της κύησης. Αποτελείται από δύο είδη κυττάρων, τα θυλακιώδη ( που παράγουν τις ορμόνες Τ3 και Τ4 ) και τα παραθυλακιώδη ( που παράγουν την καλσιτονίνη). Για να λειτουργήσει έχει ανάγκη από ιώδιο, και η μέση ημερήσια πρόσληψη ιωδίου απαραίτητη για μια φυσιολογική σύνθεση των ορμονών του είναι 150 μg ημερησίως για εφήβους και ενήλικες, που όμως αυξάνεται σε 200 μg ημερησίως στην κύηση και στα 250 μg ημερησίως στο θηλασμό.    Οι δράσεις των θυρεοειδικών ορμονών είναι πολλαπλές και επηρεάζουν διάφορα συστήματα και ιστούς, όπως την καρδιά, τα οστά, το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, τα αγγεία, τους... Διαβάστε περισσότερα
  • Αδενώματα υπόφυσης
    Τι είναι η υπόφυση ;  Η υπόφυση είναι ένας μεγάλης σημασίας ενδοκρινής αδένας, που βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου, πίσω από τη μύτη και στο ύψος των ματιών, σε μία περιοχή που λέγεται τουρκικό εφίππιο (εφίππιο = σέλλα αλόγου).  Η περιοχή αυτή βρίσκεται κάτω από τα οπτικά νεύρα, πράγμα που εξηγεί τις οπτικές διαταραχές που εμφανίζονται σε ορισμένους ασθενείς με αδένωμα υπόφυσης. Έχει διαστάσεις όσο ένα μπιζέλι και βάρος περίπου 0,5 γραμμάρια. Οι ορμόνες που εκκρίνει, ελέγχουν λειτουργίες σε πολλά σημεία του σώματος όπως ο θυρεοειδής, τα γεννητικά όργανα κλπ.    ΑΔΕΝΩΜΑΤΑ ΥΠΟΦΥΣΗΣ     Πρόκειται για μονήρη συνήθως νεοπλάσματα που αναπτύσσονται στην υπόφυση και μπορεί να είναι μικροαδενώματα (μέγεθος < 1 εκατοστό), ή μακροαδενώματα ( >1 εκατοστό).   Εκκρίνουν διάφορες ορμόνες , με αποτέλεσμα να προκύπτει κάποιο κλινικό σύνδρομο, ενώ μερικά είναι μη λειτουργικά, δηλαδή δε συνδέονται με αναγνωρίσιμο κλινικό σύνδρο... Διαβάστε περισσότερα
  • Αναπαραγωγική Ενδοκρινολογία
    ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ      Πρόκειται για την οριστική διακοπή της εμμηνορρυσίας και την εξαφάνιση των ωοθυλακίων, κάτι που συμβαίνει περίπου στην ηλικία των 51 ετών (με αρκετές διακυμάνσεις), και που σημαίνει το τέλος της αναπαραγωγικής ζωής της γυναίκας. Η έλλειψη αυτή των οιστρογόνων σχετίζεται με την οστική απώλεια, η οποία συμβαίνει από τα πρώτα κιόλας χρόνια της εμμηνόπαυσης, με μειούμενο ρυθμό με την πάροδο του χρόνου, που μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπόρωση.   Προηγείται της εμμηνόπαυσης μία περίοδος (περιεμμηνοπαυσιακή), που διαρκεί περίπου 3-4 χρόνια, κατά την οποία παρατηρούνται οι πρώτες διαταραχές του κύκλου, με συνοδές ορμονικές και κλινικές διαταραχές (κατάθλιψη, διαταραχές του ύπνου, ευερεθιστότητα, μειωμένη σεξουαλική επιθυμία, εξάψεις, εφιδρώσεις).     ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΕΜΜΗΝΟΡΡΥΣΙΑΣ     Μπορεί να αφορούν στο ρυθμό εμφάνισης της εμμήνου ρύσεως (συχνομηνόρροια, αραιομηνόρροια, αμηνόρροια), ή στην ποσότητα του αίματος (μηνο... Διαβάστε περισσότερα
  • Αυτοάνοσα Πολυδενικά Σύνδρομα
      Πρόκειται για διαταραχές που περιλαμβάνουν ταυτόχρονη υπερ ή υπολειτουργία δύο ή περισσοτέρων ενδοκρινών αδένων, ως αποτέλεσμα αυτοάνοσης δυσλειτουργίας.   Συνδυάζονται  με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα , όπως του συνδετικού ιστού, του γαστρεντερικού συστήματος, και αιματολογικά.   Διακρίνονται σε :   1) πολυαδενικό σύνδρομο τύπου 1, που περιλαμβάνει   υποπαραθυρεοειδισμό επινεφριδική αναπάρκεια χρόνια καντιντίαση (κάντιντα = μύκητας) δέρματος/βλεννογόνων   Συνδυάζεται με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως : γοναδική ανεπάρκεια (δηλαδή ανεπάρκεια ωοθηκών ή όρχεων) , θυρεοειδική νόσος, σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 (ινσουλινοεξαρτώμενος), κοιλιοκάκη, κακοήθης αναιμία, αλωπεκία, χρόνια αυτοάνοση ηπατίτιδα.   2) πολυαδενικό σύνδρομο τύπου 2 , που περιλαμβάνει   αυτοάνοση επινεφριδική ανεπάρκεια αυτοάνοση θυρεοειδική νόσο ( νόσος Graves”, θυρεοειδίτιδα Hashimoto, ατροφική θυρεοειδίτιδα... Διαβάστε περισσότερα
  • Δυσλιπιδαιμίες
    ΛΙΠΙΔΙΑ   Tα λιπίδια είναι μια ετερογενής ομάδα ουσιών (λιπαρά οξέα, τριγλυκερίδια, χοληστερόλη και άλλα), που βρίσκονται στις ζωικές και φυτικές τροφές, και διακρίνονται σε κορεσμένα (γαλακτοκομικά, κόκκινο κρέας), μονοακόρεστα (ελαιόλαδο, φυτικά έλαια), πολυακόρεστα (φυτικά έλαια, ιχθυέλαια). Η διατροφική υπερκατανάλωση κορεσμένου λίπους και χοληστερόλης, οδηγεί σε παθήσεις που σχετίζονται με την αθηροσκλήρωση (στεφανιαία νόσος, αγγειακή εγκεφαλοπάθεια, περιφερική αγγειοπάθεια), ενώ συνήθως συνυπάρχουν και άλλες παθήσεις που αυξάνουν ακόμα περισσότερο τον καρδιαγγειακό κίνδυνο (παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, αρτηριακή υπέρταση, μεταβολικό σύνδρομο).   ΑΙΤΙΑ  ΔΥΣΛΙΠΙΔΑΙΜΙΑΣ   ΟΙΚΟΓΕΝΗ ΔΕΥΤΕΡΟΠΑΘΗ, κυρίως από :   Σακχαρώδη διαβήτη Παχυσαρκία Υποθυρεοειδισμό Νεφρωσικό σύνδρομο Κατάχρηση αλκοόλ Χολόσταση Χρήση φαρμάκων     ΘΕΡΑΠΕΙΑ   Ισορροπημένη διατροφή... Διαβάστε περισσότερα
  • Παθήσεις επινεφριδίων
      Τα επινεφρίδια είναι δύο μικροί αδένες που βρίσκονται στους άνω πόλους των νεφρών, αλλά από τους σημαντικότερους του ενδοκρινικού συστήματος γιατί η παθολογία τους σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα. Αποτελούνται από το φλοιό (85%) και τον μυελό (15%).   Ο φλοιός αποτελείται από τρεις ζώνες, τη σπειροειδή (που παράγει αλδοστερόνη), τη στηλιδωτή (που παράγει γλυκοκορτικοειδή, δηλαδή κορτιζόλη), τη δικτυωτή (που παράγει ανδρογόνα). Η αλδοστερόνη, η κορτιζόλη και τα ανδρογόνα  είναι στεροειδείς ορμόνες, έχουν διαφορετικές δράσεις, αλλά η βιοσύνθεση όλων ξεκινά από το ίδιο πρόδρομο μόριο, τη χοληστερόλη.   Ο μυελός παράγει τις κατεχολαμίνες (επινεφρίνη και νορεπινεφρίνη, ή πιο γνωστές ως αδρεναλίνη και νοραδρεναλίνη).   ΣΥΝΔΡΟΜΟ CUSHING     Προκαλείται από μακροχρόνια έκθεση σε περίσσεια γλυκοκορτικοειδών (υπερκορτιζολαιμία), και έχει διάφορες κλινικές εκδηλώσεις εκ των οποίων κάποιες είναι χαρακτηριστικές, ενώ άλλ... Διαβάστε περισσότερα
  • Παθήσεις Παραθυρεοειδών Αδένων
    Είναι μικροί αδένες που βρίσκονται στην οπίσθια επιφάνεια του θυρεοειδούς και συνήθως είναι τέσσερις (πιο σπάνια  μπορεί να είναι  λιγότεροι ή περισσότεροι), ενώ μπορεί και να βρίσκονται σε άλλη θέση (έκτοποι). Παράγουν μια ορμόνη, την παραθορμόνη (PTH), η έκκριση της οποίας ρυθμίζεται από τις συγκεντρώσεις του ασβεστίου στο αίμα.               ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ       Πρόκειται για ποικιλία παθήσεων που προκαλούν υπερέκκριση παραθορμόνης, άρα και υπερασβεστιαιμία. Οι κυριότερες αιτίες είναι το αδένωμα παραθυρεοειδών (μονήρες ή πολλαπλά), η υπερπλασία και πιο σπάνια το καρκίνωμα, ενώ υπάρχουν και κληρονομούμενα σύνδρομα. Ο υπερπαραθυρεοειδισμός μπορεί να είναι και δευτεροπαθής, δηλαδή να οφείλεται σε διάφορα αίτια που προκαλούν υποασβεστιαιμία, όπως η έλλειψη βιταμίνης D, η αντίσταση στη δράση της παραθορμόνης ή της βιταμίνης D, η νεφρική ανεπάρκεια, η οξεία παγκρεατίτιδα, και άλλα. &n... Διαβάστε περισσότερα