Συνεργάτης Ιατρικού Κέντρου Ψυχικού

Μέλος του Ελληνικού Ιδρύματος Οστεοπόρωσης

Μέλος της Ενδοκρινολογικής Εταιρείας

Twentyfour_seven

Διεύθυνση Ιατρείου'
Πλάτωνος 9 & Χαιμαντά, Χαλάνδρι

Τηλ.: 210 6817282 Κιν.: 6974302461
Services_teaser

Παθήσεις Θυρεοειδούς

Big___________

ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ

 

Είναι ένας αδένας  ( σε σχήμα πεταλούδας ) που βρίσκεται στην πρόσθια –κάτω επιφάνεια του τραχήλου , αποτελείται από δύο λοβούς ύψους 5-6 εκατοστών που ενώνονται στον ισθμό , στο ύψος του 2ου - 4ου τραχειακού δακτυλίου.

Ζυγίζει γύρω στα 10-25 gr στους ενήλικες, είναι βαρύτερος στις γυναίκες και διογκώνεται στη διάρκεια της εμμηνορρυσίας και της κύησης.

Αποτελείται από δύο είδη κυττάρων, τα θυλακιώδη ( που παράγουν τις ορμόνες Τ3 και Τ4 ) και τα παραθυλακιώδη ( που παράγουν την καλσιτονίνη).

Για να λειτουργήσει έχει ανάγκη από ιώδιο, και η μέση ημερήσια πρόσληψη ιωδίου απαραίτητη για μια φυσιολογική σύνθεση των ορμονών του είναι 150 μg ημερησίως για εφήβους και ενήλικες, που όμως αυξάνεται σε 200 μg ημερησίως στην κύηση και στα 250 μg ημερησίως στο θηλασμό.

  

Οι δράσεις των θυρεοειδικών ορμονών είναι πολλαπλές και επηρεάζουν διάφορα συστήματα και ιστούς, όπως την καρδιά, τα οστά, το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, τα αγγεία, τους σκελετικούς μύες, το λιπώδη ιστό, τη διαδικασία της θερμογένεσης.

 

 

 

 

 

 

 

ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ

 

Oφείλεται σε έλλειψη θυρεοειδικών ορμονών και προκαλεί επιβράδυνση των μεταβολικών διεργασιών. Τα συμπτώματά του εξαρτώνται από τη βαρύτητα, τη διάρκεια 

και την ταχύτητα με την οποία συνέβη.

Μπορεί να είναι πρωτοπαθής (από βλάβη του θυρεοειδούς), δευτεροπαθής (από βλάβη της υπόφυσης), ή τριτοπαθής (από βλάβη του υποθαλάμου).

  Η κυριότερη αιτία είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, ενώ ακολουθούν η σιωπηλή (ανώδυνη ή υποξεία) και η μετά τοκετό θυρεοειδίτιδα (post partum) που θεωρούνται παραλλαγές της Hashimoto, καθώς και η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς, η θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο για υπερθυρεοειδισμό, κάποια φάρμακα (λίθιο, ιντερφερόνη), η εξωτερική ακτινοβόληση τραχήλου, συγγενή αίτια (δυσγενεσία θυρεοειδούς), διαταραχές οργανοποίησης του ιωδίου.

  Ο πολύ βαρύς υποθυρεοειδισμός εκδηλώνεται με το μυξοιδηματικό κώμα, που είναι μια επείγουσα κατάσταση με υψηλή θνησιμότητα.

 

 

ΘΥΡΕΟΕΙΔΙΤΙΔΑ  HASHIMOTO

 

  Λέγεται και χρόνια αυτοάνοση λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα, και χαρακτηρίζεται από την παρουσία στο αίμα αυξημένων τιμών αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων (anti- TPO, που είναι και πιο ειδικά της νόσου και anti-Tg). Συνήθως εμφανίζεται με βρογχοκήλη (διόγκωση θυρεοειδούς), στην αρχή χωρίς ορμονική δυσλειτουργία, και αργότερα εξελίσσεται σε υποθυρεοειδισμό.      Είναι πιο συχνή σε γυναίκες.

 

ΘΥΡΕΟΕΙΔΙΤΙΔΕΣ

 

 Πρόκειται για μια ομάδα διαταραχών του θυρεοειδούς, διαφορετικής αιτιοπαθογένειας και ποικίλων κλινικών εκδηλώσεων. Μερικές από αυτές είναι:

 

  • HASHIMOTO (αυτοάνοσης αιτιολογίας).
  • ΣΙΩΠΗΛΗ ( ΑΝΩΔΥΝΗ ) που οφείλεται σε αυτοάνοση φλεγμονή του θυρεοειδούς.
  • ΜΕΤΑ ΤΟΚΕΤΟ ( POST PARTUM ), που εκδηλώνεται εντός ενός έτους από τον τοκετό, ή μετά από αυτόματη ή προκλητή αποβολή.
  • ΥΠΟΞΕΙΑ DE QUERVAIN, που είναι μια φλεγμονώδης και επώδυνη διαταραχή για την οποία ευθύνεται μάλλον κάποια ιογενής λοίμωξη.
  • ΟΞΕΙΑ  ΠΥΩΔΗΣ, που οφείλεται σε λοίμωξη από διάφορους μικροοργανισμούς, με τη δημιουργία αποστήματος.
  • ΙΝΩΔΗΣ ( RIEDEL)
  • ΜΕΤΑΚΤΙΝΙΚΗ, σε ασθενείς που έλαβαν ραδιενεργό ιώδιο για υπερθυρεοειδισμό.
  • ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΗ
  • ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ, από ιντερφερόνη, αμιοδαρόνη, ιντερλευκίνη-2.

 

 

ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ

 

  Οφείλεται σε υπερπαραγωγή θυρεοειδικών ορμονών και τα αίτιά του ποικίλουν:

 

  • ΝΟΣΟΣ GRAVES, που είναι η πιο συχνή αιτία, αυτοάνοσης αιτιολογίας, και ευθύνεται για τον εξόφθαλμο που εμφανίζεται συχνά σε αυτούς τους ασθενείς.
  • ΤΟΞΙΚΗ  ΠΟΛΥΟΖΩΔΗΣ  ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗ, με την παρουσία όζων θυρεοειδούς μερικοί εκ των οποίων αναπτύσσουν αυτόνομη λειτουργία.
  • ΤΟΞΙΚΟ  ΑΔΕΝΩΜΑ, καλοήθης όγκος διαστάσεων συνήθως > 3εκατοστών.
  • ΥΠΟΞΕΙΑ  ΘΥΡΕΟΕΙΔΙΤΙΔΑ, που στην αρχική οξεία της φάση μπορεί να προκαλέσει υπερθυρεοειδισμό.
  • ΥΠΕΡΔΟΣΟΛΟΓΙΑ  ΘΥΡΟΞΙΝΗΣ
  • ΦΑΡΜΑΚΑ, όπως η αμιοδαρόνη (Αngoron), αντιαρρυθμικό που χρησιμοποιείται ευρέως από τους καρδιολόγους.
  • ΑΔΕΝΩΜΑ  ΥΠΟΦΥΣΗΣ

  Μια γρήγορη επιδείνωση του υπερθυρεοειδισμού μπορεί να προκαλέσει τη θυρεοτοξική κρίση, κρίσιμη κατάσταση με μεγάλη θνησιμότητα που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.

 

ΔΥΣΘΥΡΕΟΕΙΔΙΚΗ  ΟΦΘΑΛΜΟΠΑΘΕΙΑ

 

Eίναι η συχνότερη εξωθυρεοειδική εκδήλωση της νόσου "Graves", και οφείλεται στη διόγκωση των εξοφθάλμιων μυών, του οπισθοβολβικού λιπώδους ιστού και του συνδετικού ιστού. Προσβάλλει συνήθως και τους 2 οφθαλμούς, κατά τρόπο όχι πάντα συμμετρικό. Αντιμετωπίζεται αρχικά με κορτιζόνη, ενώ το κάπνισμα αποτελεί βασικό παράγοντα υποτροπής της, επιδείνωσής της, ή μη ανταπόκρισης στη θεραπευτική αγωγή.

 

  Ο εξόφθαλμος  εκτιμάται με το εξοφθαλμόμετρο HERTEL, κάτι που πρέπει να γίνεται σε κάθε επίσκεψη του ασθενούς κατά τη διάρκεια παρακολούθησης της νόσου.

 

ΟΖΟΙ  ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ

 

   Πρόκειται για περιοχές μέσα στο θυρεοειδή που διακρίνονται ακτινολογικά από το υπόλοιπο παρέγχυμα του αδένα. 

   Μπορεί να είναι:

  • μονήρεις ή πολλαπλοί
  • να ψηλαφώνται ή να ανευρίσκονται τυχαία σε απεικονιστικό έλεγχο του θυρεοειδούς
  • να μην προκαλούν ορμονική δυσλειτουργία ή να προκαλούν υποκλινικό / κλινικό υπερθυρεοειδισμό
  • να απεικονίζονται στο σπινθηρογράφημα ως ψυχροί, θερμοί, ή χλιαροί
  • να παρουσιάζουν κάποια υπερηχογραφικά στοιχεία, ενδεικτικά καλοήθειας ή κακοήθειας

 

  Επιβάλλεται η τακτική παρακολούθησή τους και αν είναι ύποπτοι κλινικά ή υπερηχογραφικά πρέπει να γίνεται παρακέντησή τους με λεπτή βελόνη (FNA).

 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗ ΘΥΡΕΟΕΙΔΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

 

  Υπάρχουν αρκετά σκευάσματα τα οποία χρησιμοποιούνται άλλα ευρέως και άλλα λιγότερο συχνά  που μπορούν να προκαλέσουν υποθυρεοειδισμό, υπερθυρεοειδισμό, ή και καταστροφική θυρεοειδίτιδα. Ορισμένα από αυτά είναι το αντιαρρυθμικό αμιοδαρόνη (ΑNGORON), η ιντερφερόνη (χρήση της σε ηπατίτιδες), τα σκευάσματα που περιέχουν ιώδιο (τοπικά αντισηπτικά και αποχρεμπτικά), το λίθιο, τα οιστρογόνα, η κορτιζόνη, τα ανδρογόνα και αναβολικά στεροειδή, η φουροσεμίδη (το γνωστό διουρητικό LASIX), τα αντιεπιληπτικά και άλλα.

   Είναι λοιπόν σημαντικό να γνωρίζουμε την επίδραση αυτών των φαρμάκων στο θυρεοειδή, έτσι ώστε να γίνεται σωστή εκτίμηση και ερμηνεία των εξετάσεων για τη λειτουργία του.

 

ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ  ΚΑΙ  ΚΥΗΣΗ

 

   Είναι σημαντικό να ελέγχεται μια γυναίκα αμέσως μόλις γίνει η διάγνωση της κύησης, είτε πάσχει από θυρεοειδοπάθεια είτε όχι, γιατί και ο υποθυρεοειδισμός αλλά και ο υπερθυρεοειδισμός έχουν σημαντικές επιπτώσεις τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο. Οι  θυρεοειδικές  ορμόνες, κυρίως η Τ3, είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του εμβρυικού εγκεφάλου, με πιο κρίσιμη περίοδο αυτή του πρώτου μισού της κύησης.

   Οι αιτίες υπο και υπερθυρεοειδισμού στην έγκυο είναι οι ίδιες με του υπόλοιπου πληθυσμού,  ενώ κάποιες φορές η συμπτωματολογία των παθήσεων του θυρεοειδούς σε μια έγκυο συγχέεται με τα συμπτώματα που παρατηρούνται φυσιολογικά στην εγκυμοσύνη (ταχυκαρδία, εφίδρωση, δυσανεξία στο θερμό, αύξηση σωματικού βάρους, δυσκοιλιότητα, υπνηλία).

   Μπορούν να χορηγηθούν φάρμακα για την αντιμετώπιση της θυρεοειδοπάθειας κατά την κύηση, ενώ αν υπήρχε  θυρεοειδοπάθεια προ κύησης και η έγκυος βρίσκεται ήδη υπό φαρμακευτική αγωγή, πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή στη δοσολογία τους.

 

ΚΑΡΚΙΝΟΣ  ΤΟΥ  ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ

 

Είναι η πιο συχνή ενδοκρινική κακοήθεια και εμφανίζεται πιο συχνά σε γυναίκες. Υπάρχουν διάφοροι τύποι καρκίνου, με πιο συχνούς το θηλώδες και το θυλακιώδες ( αποτελούν το  90-95 % όλων των θυρεοειδικών καρκίνων ), που όμως έχουν πολύ καλή πρόγνωση. Άλλοι τύποι είναι το μυελοειδές (5-10 % των καρκίνων θυρεοειδούς),  το αναπλαστικό (ή αμετάπλαστο, πολύ σπάνιο, αλλά ένας από τους πιο θανατηφόρους καρκίνους, αφού η επιβίωση δεν ξεπερνά τους 6 μήνες), το οξύφιλο ή ογκοκυτταρικό (που θεωρείται ποικιλία του θυλακιώδους) και το λέμφωμα θυρεοειδούς.

 Οι αιτίες εμφάνισης και η αντιμετώπισή τους διαφέρει από τύπο σε τύπο.